شماره ۱۴۴۲ | ۱۳۹۷ پنج شنبه ۱۴ تير
صفحه را ببند
گپي با زوج امدادگر خراسان جنوبي
روستاييان محروم را تنها نمي‌گذاريم

خانواده بزرگ هلال‌احمر، زوج‌هاي امدادگر كم ندارد. زوج‌هاي جواني كه عهد كرده‌اند در هنگام بروز حوادث و بحران‌ها، دردي از مردمان آسيب ديده دوا كنند و ياور خانواده‌هاي كم‌بضاعت مناطق محروم كشور هم باشند. جمال‌الدين آهني و مرضيه مداح، زوج جوان اهل استان خراسان جنوبي هم با گذشت 2 سال از شروع زندگي مشترك بر عهد خود وفادار مانده‌اند و با تشكيل گروهي از امدادگران و داوطلبان تلاش مي‌كنند باري از روي شانه‌هاي خانواده‌هاي كم‌توان روستاهاي محروم اين استان بردارند.
جمال‌الدين آهني و همسرش مرضيه مداح، اشتراك زيادي دارند. هر دو امدادگر داوطلب هلال‌احمر هستند، پيش از ازدواج هم براي كمك به خانواده‌هاي نيازمند و كم‌بضاعت مناطق محروم دغدغه داشتند و جالب‌تر اينكه 15 سال از هلال‌احمري شدن هر دو نفرشان مي‌گذرد.
 جمال‌الدين آهني كه اكنون نجاتگر مركز كنترل عمليات استان خراسان جنوبي است، از ماجراي پوشيدن لباس سرخ هلال‌احمر و اشتياقش براي كمك‌رساني به مردم مناطق محروم براي‌مان مي‌گويد. همان شوق و علاقه‌اي كه به گفته خودش پس از ازدواج و آشنايي با همسرش بيشتر از قبل در وجودش ريشه دوانده است.
او مي‌گويد: «‌من و همسرم در بيرجند زندگي مي‌كنيم اما بيشتر براي مردم روستاهاي كم برخوردار حاشيه استان دغدغه داريم. وقتي دانشجو بودم به‌عنوان يك امدادگر داوطلب هلال‌احمر كه دوره‌هاي مختلف امدادي را گذرانده به تنهايي به روستاهاي محروم سفر مي‌كردم و در حد توانم به آنها كمك‌هاي درماني مي‌رساندم.»
آشنايي و ازدواج جمال‌الدين با همسرش در دانشگاه اما باعث سر و سامان گرفتن اين فعاليت بشردوستانه شد.
مرضيه مداح كه او هم از امدادگران داوطلب جمعيت هلال‌احمر استان خراسان جنوبي است مي‌گويد: «‌با پيشنهاد همسرم و مشاركت ديگر دانشجويان فعال دانشگاه، گروهي تشكيل داديم كه هنوز هم فعاليت‌ها ادامه دارد. گاهي همراه با ديگر اعضاي گروه و گاهي هم من و همسرم به روستاهاي نزديك مرز سفر مي‌كنيم.
روستاهاي محروم مناطقي مانند نهبندان، قاين و... كه حتي دسترسي با خودرو به آنها امكان‌ناپذير است و مجبوريم چند ساعتي تا خود روستا پياده‌روي كنيم. بيشتر اين روستاها آب و برق ندارند و همين مسأله هم مشكلات بهداشتي زيادي براي اهالي ايجاد كرده است.»
آهني در تكميل صحبت‌هاي همسرش مي‌گويد: «براي اهالي اين روستاها امكان دسترسي به پزشك و برخي خدمات بهداشتي و شهري وجود ندارد. من و همسرم به اين روستاها سفر مي‌كنيم و خدماتي مانند تست فشار خون، قند خون، معاينات اوليه پزشكي، تأمين برخي اقلام دارويي و مواد غذايي و گاهي هم با كمك افراد خير تأمين برخي لوازم اوليه زندگي را در حد توانمان براي اهالي انجام مي‌دهيم. 2 سال از شروع زندگي مشترك‌مان گذشته اما هر بار كه به همراه هم به اين مناطق سفر مي‌كنيم، بيشتر از قبل براي كمك‌رساني به آنها مصمم مي‌شويم.»

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهد شد.

تعداد بازدید :  321